1966 Konya Kadinhani Örnekköy dogumluyum. Çiftçi bir ailenin 7 çocugunun ortancisiyim. Tahsilim lise terk. Askerligimi 1986-1988'de Egirdir ve Adiyaman'da tamamladim. 1990'da evlendim. Ahmet, Gülsüm ve Irem adlarinda üç can parçam var.
Sanata 1982 yilinda hayalini kurdugum baglama ile basladim. Hiç kimseden ders almadan, kendi kendime ama bikmadan usanmadan çok çalisarak, gece uykularini yüregime ve sevdama hapsederek bu günün temelini attim. Gerçi bir gün sanatçi olacagim diyerek degil. O günkü hasin, hirçin, deli dolu duygularimi Karacaoglan gibi Yunus gibi sifresi yalniz bana ait olmak üzere ruhumdaki kara bulutlari dagitmak içindi. Meger Yüce Mevlam rizkimizi sanatla verecekmis de haberimiz yokmus. Çok küçük yaslarda agabeylerimin ve arkadaslarinin Vatan ve Millet için ne kafa yorduklarini, bazi zaman göz yasi döktüklerini unutamam. Beni önce Allah'a iyi bir kul, ana-babaya iyi bir evlat, yüce Milletime de iyi bir fert olarak yetistiren anamdan, babamdan ve agabeylerimden Allah razi olsun.
989 yilinda Kadinhani Ülkü Ocagi'nin konseri ile baslayan ve bu günlere gelen zor ama güzel bir serüven. 1990 yilinda Pendik Ülkü Ocagi'nin konserinde sahne alan Alperen ile tanismamiz ve kaset teklifi.....
Doguyoruz Ufuklardan, Üsüyorum ve Türkiyem
Unkapani müzik piyasasinda bir yere gelmenin zorlugunu hatta imkansizligini biliyordum. Ama neden olmasin. Alperen umutluydu benden. Yakalayacaktik. Bir türkü lazimdi. Iste o türkü: Siirin yazari, ömür boyu vatan hainleriyle, kalemi ile savasan, yilmayan, yikilmayan ve su an hastalikla savasan saygideger büyügümüz Dilaver Cebeci. Bestesi kendime ait olan Türkiyem türküsü.
Bize kapanan demir kapilari, yüregimizden kopan firtina ile yikiyorduk. 7'den 70'e herkes sagcisi solcusu istemeseler bile mecbur kaliyorlardi, millî günlerde, millî maçlarda, hemen hemen her siyasi parti seçim zamanlarinda devlet protokolünde Türkiyem'i çaliyorlardi. Basarmistik.
Yön vermeliydik sanata. Sevdali gençlerimiz sifresini çözmeliydi askin, bizim türkülerimizle.
Han Duvarlari albümünden sonra Selçuklu Müzik'ten yani Alperen'den ayrilmak zorunda kaldim. Bu yere gelmemde çok büyük emegi olan sevgili agabeyim Alperen'e sonsuz tesekkürler...
Yil 1995. Kasetimiz bitmisti. Sonradan bir hafta içinde besteleyip aranjesini yapip, okuyup kasete dahil ettigimiz, Basbugum'a yaktigim agit ve Yandi Yürekler Yandi. O nasil duygu idi anlatamam. Mekanin cennet olsun Basbugum.
Bu Vatan Kimin, Mektup ve Insanlar ...
Bu Vatan Kimin albümünde, Saçlarin türküsü ile daha genis kitlelere ulastik. Mektup albümü ile Türkiye'de en çok satan 5 kaset arasina girdik. Çikmadigimiz tv kanali kalmadi.1990 yilindaki hayallerimizi çoktan astik. Gelen her basari bizi çitamizi yükseltmeye mecbur kildi. Geldigimiz nokta mükemmel ve güzel ama yeterli degil.
Fikrimden, düsüncemden, tasidigim bütün degerlerden taviz vermeden , buralara gelebilmenin güzelligi ve sevincini yasiyorum.
Sözün kisasi degerli gönüldaslarim; hiç bir egitim almadan, hiç bir kimseden yardim görmeden, gece uykusuna hasret, evime hasret, esime, çocuklarima hasret, öte yandan da en güzel vuslat. Sabrin, sükrün ve azmin neticesi.
yi günde, kötü günde her konserde, cebinizdeki son kurusu ile bilet alarak bize güç veren salonlari, statlari tiklim tiklim dolduran gençler, kendi evlatlarindan bizi ayirt etmeyen, namazlarinin ardinda bize de dua eden analarim, bacilarim, agabeylerim sizin duygulariniza tercüman olabilmek için ugrastik. Eger zerre kadar basarili olabildiysek ne mutlu bize.. Bütün gaye ve çabamiz gençlerimiz. Onlar bizden kabiliyetli , daha cesur, daha sabirli, daha inançli, daha azimli ve her seyi ilimle ve en önemlisi sevgiyle basaracaklar. Onlara deryada bir katre, küçücük bir isik olabildi isek ne mutlu bize. Ve ne mutlu ayni dilek, ayni umut ,ayni ülküde paylasmasini bilen ,sevdigini riyasiz seven gönüllere ve Ne Mutlu Türküm Diyene.
