lieder
1.Neen froaier Stee in düsse Tied, as’t Seelterlound so wied un sied, wier wie uus fiende unner ju Linde tou Eeuwendtied. 2.Hier hääbe wie so moonich Tied bienunner seeten Sied‘ an Sied‘, hääb‘ Läider soangen,un dät häd kloangen tou Eeuwendtied. 3.Dät wie in Buurskup,Täärp un Huus wiersjoo in Bliedskup oafter uus, Goad mai dät moakje, dät wie’t so roakje, mai säägenje uus. 4.Wie eenuur tälle goude Noacht. Die Heer in n’Hemel uur uus woakt. Wie, sunner Suurgen, sunt bie him buurgen, ju ganse Noacht.
Die Winter mout nu scheede, iek ruuk dät Foarjiehr al. Dät gräint in Busk un Weede, dät spruut an Sloot un Waal. Iek heer' al Leeuwerken sjungen, deer buppe in dät Blau, nu läit uus doansje, springe, mien Ljoofste, kum man gau! Lät uus n'Moaistruuk haue un Bloumen säike nu. Ap mie koast du fertjoue, mien Ljoofste bääst bloot du! Deer an do gräine Waale, deer is dät Moss so wook, deer läite wie uus faale, hääbe eennunner ljoof. Melodie: Der Winter ist vergangen Plattdüütsk: Johannes Diekhoff Seeltersk ursät: Gretchen Grosser
Du, uus fräiske Bloud, nu moast die röögje un bruus truch uus Venen truch! Bruus truch! Wie wol'n dät fräiske Lound besjunge, dät is dät bääste un so fluch. Refrain: Klinge, jee,klinge,schäl wied in uus Buund, dien oolde Eere,o fräiske Gruund! Wier Uurmacht un wier Nood un See uk twoangen uus oolde ljoowe Fräisenlound, wie Fräisen bleeuwen mäd uus Lound ferbuunen, noit reet die fääste toaie Buund. Uus Foulk, dät duukt sik nit, dät heelt in Eeren Sin Noom' un Toal un fräien Sinn. Sien Woud goold, Gjucht un Tjoue wuden heelden, ap froamden Twoang liet sik neemens ien. Tjoutaatich Foulk mäd düssen oolden Noome, wäs altied ap dien Oolden stolt! Blieuw eeuwich fon düssen griese, hooge Stam en Sprut, die blöit un ful fon Krit, gräin Holt! Ätter: H.Chr. Schoor Uut: Frisia cantat Wie baale aal mädnunner Fräisk, dät gungt aal gans fonsäärm. Un is deer wäl, die’t noch nit kon, wie leere’t Jan un Häärm. Fräisk boalden al uus Oolden aal, uus Bäid’ne leere’t gjucht. Wät lut dät fluch, wan hie hier kwät: Du bääst mien ljoowe Wucht. Uus Fräisk mout blieuwe truch de Tied, dät waas daach wunnerboar. Foar uus is dät die froaiste Kloang, so däftich un so kloor. Melodie: Mein Vater war ein Wandersmann